Yazar arşivi

Bu*

Üç kişilik bir hikayenin, mutlaka kaybedeni olur. Kaybeden üç kişi bilir olanları. Biri ölür ama hikayenin sonunda. Tek gerçek, bu. Üç kişilik bir hikaye siler insanı. Gururunu kırar, acıtır. Ki acıyan herkes yalan söyler, kendinden kaçmak ister. Yalan kalır hikayenin sonunda. Tek doğru, bu. En çok kadın yalan söyler, en çok o acır çünkü. Kadın, […]

Devamı 0 Yorum

Gustav Klimt

Sen benim Kâbe’m, Kudüs’üm, Beyrut’um, kutsalım. Ağlatan, ayıran bütün duvarlarım, ucunda durduğum uçurumlarım. Biliyorum, bırakmazsan kendini bana ya da uçurumdan, yaşayamam. Sana dokunduğuma inanıyorum. İnandığım için sana dokunuyorum. Ki biliyorum, günahım; sana olan uzaklığım. Ve dudakların, dudakların cennete açılan kapım. Öncesi hep yavan sen yoksun diye. Aynı, ışıltısız ve tatsız. Ama ya sonrası, dudaklarından sonrası? […]

Devamı 0 Yorum

Görülür

/birsabahyedişiiridaha/ küçük adamlara büyük olaylar, büyük adamların -bakarız-larına denk düşer bu yüzden yüz yüze dillenmez istekler, vicdanlar kördür, yeşildir adamlar iri, adamlar ufaktır, mülke göredir işte bundan hep bir maruzatı olur hiç siklenmemiş adamların asırlardır maruzat onlara has bir kurumdur ki ölüm size çok şey anlatabilir ve bir ölü en samimidir hayat unutulmuş güzel günler […]

Devamı 0 Yorum

Sabahsaatyedişiiri

Altı/patlar kalbimin kan gözlerini gördüğüme delil kırkbeşlik ve bade hülyama bürünür şiir beceriksiz sayılar ürünüdür hece ölçüsünce uymaz göğsüme melodi fakat en çok sana yakışır ki ortaya saçılmaktır sana dokunmak kelimelerle şuursuz bir eylem zamansızlığın içinde bihaber kipinde ve tüm bu karmaşam sevgilim susmaya emin olmak için bu gece gel soluma yetiş filmin sonuna ki […]

Devamı 0 Yorum

Meryem

Yalandır yanan, yılandır kanan ve yalnız hep insan Mesela sen şimdi konuşsan, kim bilir, bazı şeyler devinir ve rüzgar yön değiştirir. Çokça süreya kokan bir şiir devşirilir eğreti dillerle, siyah biraz dağılır belki diye. Beceriksiz çocuklar sevişmekten çok dövüşmeyi bilir ama bazı şeyler değişebilir. Tutulan o eller senin mi, ya da hava diye solunan kokun […]

Devamı 0 Yorum

Hiç.

” Ve monolog yalnızın tek ilacı.” Uzun süre baktı bu cümleye, değişen bir şey olmadı. Harflerin yeri değişsin istedi sonra, harfler konuşsun istedi, teselli bile versin istedi. Kendinden uzaklaştı. Beklemeye alışmıştı, harfleri de beklerdi, ne kaybederdi… Hiç. Kaybedecek hiçbir şeyi yoktu. Hiç olan kaybetmemiş zaten hiç hiçi. Her şey çok karıştı birden. Yalnızdı ve yine yalnızdı. […]

Devamı 0 Yorum

Tümünün içinde.

İhtimaller, ihtimaller ve yine ihtimaller … Evet, tam şu an, bunları yazıyorken, yazdıklarımı görüyor, çizgilerin kıvrımlarını görüyor, bunların anlamlı simgeler olduğunu görüyor, bir sonra (hangi önceye göreli?) kullanacağım ifadeyi düşünürken bile bir rüyada olabilirim. Ama “olabilirim” derken bile geç kalıyorum ona, o anın olayına ve tam ortasında kalıyor edimim. Kalıyor ama ben yakalayamıyorum, kalamıyorum. Bu […]

Devamı 0 Yorum

Bazı yarınlar

ve olaylar gelişir biri önce biri sonra bir önce, bir sonra, ardının ardına, sırayla, aynı anda ama gelişir olacak olan işini bilir önce ve sonra diye ayılır zaman, insan, sen, yine sen öncesiz ve sonrasız olan bir o asl… neyse, konumuz o değil onun konusu ben değilim zaten isimsiz mektuplar hava muhalefeti nedeni ile kansız […]

Devamı 0 Yorum

Eksik

ve bu son bir başlangıç ölecek cancağızım yediverenler kelimeler abdest almayı bilmiyor “benim şiirlerimde” diye başlayamadı hiçbir cümlem okumadan yazdıkların yaşamadan anlattıkların dokuzboğuma diziliyor örslenmek istemiyor sesin   ama ben en az annemi anlattım annem şiir falan okumuyor ben okuyorum annem annesine okuyor bir tek annem bilse güzel kelimeleri kime söyleniyor bilmiyorum ve lem yekûn […]

Devamı 0 Yorum

Belirli izler sadece, hiçbir şey tam değil.

Aslında insan; taslak olarak kalmış, kötü sonlu bir roman gibidir. Belirli izler sadece, hiçbir şey tam değil. Diye yazmışım bir kenara. Durumu, durumumu açıklıyor aslında bu cümle. Uzun süredir aynı cümleyi görüyorum, duyuyorum ve en kötüsü kendime de söylemeye başladım. “Taslak olarak kaydedildi.” Başı var -gibi, sonu yok – genelde- cümlelerin. Kimseyi uzun süreli dinleyemiyorum […]

Devamı 0 Yorum