Yazar arşivleri: Velidi Limon

Velidi Limon hakkında

bir insanım yazıyorum bence içten okumayı çok severim. zihnimde pencereler açabilecek insanaları okumayı onları tanımayı istiyorum tartışmayı çok severim. ve konuşmayı bu kadar

Bir İdealistin Sarı Not Defterinden…

Sarı not defteri gitti
Nefes alamayacak kadar dumanlıydı bazen hava
Ya da terimterim terleyecek kadar sıcak
Bir sesi sesi seçemeyecek kadar uğultulu .
Böyleydi hep . Önceden seçilebilinirdi kilometreler önemsizdi . Hemen koku , görüntü ses alınırdı. Ne oldu?
Sarı not defteri
Müzik çalardaki ses kayıtları
Beyin hücrelerindeki anı kırıntıları
Ama sadece onlar değil
Hepsi, unutmak denen şey bir yıkım ne yazık ki. Insan her şeyi unutuyor bir anda . Unutmak istediğini seçemiyorsun
Tüm gün yemek yiyip uyuyan
Ve sıkılıp duran bir insana dönüşüyorsun
Yaşamı unutuyorsun
Yaşamayı
Yaşamla bir tuttuyorsun birilerini
Hücreleri zamklıyorsun birbirlerine gulmeyi sevmeyi eğlenmeyi zevk almayı hissetmeyi hepsini ve arada birini
Biri yanınca onlar da yanıyor
Tanrım ne saçma
Çekirge ve kaz sesleri geliyor kulaklarına yaz akşamları
Çekirgelerin öldüğünü
Kazların göçtgnü unutuyorsun
Amansiz bir bencillik kök salıyor içinde
En kötüsü de bunları bilip de
Belki yine gelir deyip
Zihni zorlamak
Kapamak gözleri
Hissetmeye çalışmak
Dün serçe parmağıma dokundu
Önümüzdeki hafta cuma beni öpmüstü ilk kez
Ve bu günün bu gecesi tanışmıştık
Bir sahil de oturmustuk
Biz vardık yalnız
Dalgalar
Niye kuma oturmadık ki ?
Demir paslı sandalyeler vardi.
Hafif bir yakamoz
Romantik arabesk ne denirse
Farkında olmadan anlattı bana geçireceğimiz tüm vakti
Ama ışık yoktu ki göremedim
Kuyunun dibine düşeceğimi
Mantık
En kötüsü de duyguları atıp
Artık ona sığınmak
Yaşamak
Hayat
Ve tüm eş anlamlıları her dildekiler de dahil mantığı mantıkli bulmak
Mantık mantık mantık
Freud ya da güneydeki tüm yazlık sahiller
Canı-n-niz- cehenneme lafı
Freud
Sigara
Hiç içmediğim viski
Bukowski
Bergson
İdealizm
Fırçalanmamış dişler
Yıkanmamış surat
Tanıdık bir buruna göze kulağa hasret
Karaciğer dahil
Karşındakinin varlığını ve yokluğunu sevmek
Hepsi
Ne desem hep biter .
Hep
Başlar ve biter
Gün geçtikçe de yaşamayı unuturuz
Çokça ölümü tadınca insan
Gerçek ölümü
Son gelen tren sanıyor
Ve istasyonda bekleyip duruyor

Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email