Cesetler ve Dilekler

Cesetler kadar onurlu varlıklar var mı dünyada? Yok! İnsanların ölümü kadar güzeli veya çirkini hangi canlıda görülmüş? Ölü insan bedeni yakan davar, gömen de var, evinde saklayan da… Hatta parçalara ayırıp yiyende var… Ölünün yaptığı onuru, ölmemiş olan gösteremiyor… Oldukça tuhaf insanlar, oldukça!

İnsan cesedi yakılmalı mı sizce? Bütün görüşlerinizi unutup, bu konuda hakkında özgür bir karar düşünün istiyorum. Siz öldükten sonra, yanıp, gökyüzünde uçuşmak ister misiniz? O kadar yıl yaşamanıza rağmen bu hayalinizi öldükten sonra size gerçekleştiriyor olmaları, hoş olmaz mı? Dileyip de gerçekleştiremediğinizi, sizi okyanusların üzerinde uçurarak gerçekleştiriyorlar.

Ama sonra başınıza gelip sizi anacak hiç kimse olmuyor. Sizden bir parça olan, toprağa dokunup, hiç kimse göz yaşını size akıtamıyor. Sadece dileğiniz sizinle beraber oluyor. Sonsuza dek yanınızda, uçuşuyor…

Ya da toprağa hediye ediyorlar sizi. Ölüsünüz artık çünkü. Hiçbir şeyi düşünemeyen, algılayamayan, sevemeyen birer ölü. Ruhsuz bir bedene sahip siziniz! Toprak arkadaş size, toprak yoldaş, toprak güzel günler gösterecek size belki de… Yeşilin sahibi toprak, insanın sahibi toprak. Biz sadece dileklere sahip, muhtaç insanlar… Yakınlarınız başınızda, yakılıp yok olmak yerine, en azından sizi ananlar olduğunu görebilecek bir fiziksel mekan veriyorlar size. Öldükten sonra bir mezar sahibi olurken, yakıldıktan sonra hiç olmamış gibi, hayvanların dahi toprak olduğu dünyada, toprağa kavuşmamak elbette ki kötü… Yakıldıktan sonra yıldızlara kavuşup kavuşmama ihtimali varken, gömüldükten sonra yıldızları kıyamete dek izleyebileceksiniz…

Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email

Henüz yorum yok

Bir yorum yaz