EL’E DEĞİL, ELEVERDİM AŞKIMI

Tenim sabah serinliğiyle titrerken bir güneş doğar yatağıma usul usul… Sıcaklığı bir yana sarar ışıklarıyla tüm benliğimi. Kalbimin tüm kuytu ve karanlık köşeleri aydınlanıverir. Kalbim yüreğim olur birden. Kanat çırpışlarını duyar sanırım herkes.

Gözlerime bakan herkes anlar bilirim yüreğimin sadece senle dolu olduğunu. Gözlerimin içinde seni görecekler sanır, kaçırırım gözlerimi onlardan. Görmesin hiç kimse seni. Yabancı bir bakış değmesin senin resmine. Kıskanırım. Gözlerimdeki resmine bakan gözlerden kaçarım.

En olmadık zamanda, en olmadık yerde sesim ele verir seni sonra. Bir küçük tavsiye verirken birilerine, adın geçer o cümlede, bambaşka oluverir sözlerim. “İnsan UMUDu için yaşar.” derken, değişir sesim. Senin adın geçsin yeter ki ağzımdan çıkan bir cümlede… Göçebe kuşlar çığlık atar sesimde.

Adını duysam bir zaman, senden bahsedilmemiş olsa bile, heyecanlanırım. Sütliman bir deniz dalga dalga büyür, dalgaları çırpınır kulaklarımda. Dikkat kesilirim. Ya adın çok güzel, ya da herkes bir başka söylüyor adını derim.

Seni güneşle bir tuttuğumdandır belki, rüzgârdan korkarım. Kara bulutlar getirecek, seni saklayacak rüzgârlar esmeye görsün, bedenimi siper yaparım onlara. Durduracağımı, seni kurtaracağımı sanırım. Serinliği içime işlerken, titrerim… Soğuktan değil, seni kaybedecekler sanıp, korkudan titrerim… Kara bulutlar seni saklarken kapatırım gözlerimi, ben görmezsem bulutlar seni kaybedemez sanırım çocuk gibi. O da işe yaramayınca, endişeyle gökyüzüne bakarım. Bulutlar seni saklarken, sen yine de aydınlatırsın gökyüzünü. Karanlıklar sarmaz korktuğum gibi. Ne kadar zaman bakarım gökyüzüne bilmem, bir anda seni görürüm yeniden. Savaşı kazanmış, ışıklarını ve sıcaklığını bana bağışlayan sevgilimi görürüm. Yine bana gelen, yine benim olan aşkının habercisi sarıları görünce bir oh çekerim derinden.

Güneş yavaş yavaş kaybolurken, sarılar yerini turunculara, pembelere, kırmızılara bırakır. Seni en sıcak renklerle uğurlarım. Yarın yine gel diye…

Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email

2 Cevap e “EL’E DEĞİL, ELEVERDİM AŞKIMI” Subscribe

  1. Zeynep Uyar 15 Kasım 2011 de 17:43 #

    Her kelimesiyle harika:)Kaleminize sağlık..
    ‘Seni güneşle bir tuttuğumdandır belki, rüzgârdan korkarım’

    • Kirik Ayna 20 Kasım 2011 de 14:10 #

      çok teşekkür ederim.
      şayet kendinizi yansıtan bir kelime bulabildiyseniz, ne mutlu bana ki, ulaşıyorum amacıma.
      Kırık bir aynayım ne de olsa, bana bakanlar kendisini bir bütün olmasa da, parça parça görsünler isterim…
      Zarafetinize minnettarım Zeynep Hanım…

Bir yorum yaz