Etiket arşivi: çatkapı

ÇAT KAPI MUTLULUK

Sen hep gül olur mu? Diyorsa gülen gözlerle biri sana mutlusun… Daha da içten gülüyorsun… Tebessümlerin yüzüne sığmadığını gözlerinde taşıyorsun. Sorgusuz sualsiz geliyor sana mutluluk o an!

Sen hep gül olur mu? Sorusunu duyduğunda düşüncelere hapsolmuyorsan mutlusun… İrdelemiyorsan daha da mutlusun. Çünkü mutluluk çat kapı gelmiştir o an…

Bir şeylere müdahale isteği duymuyorsan mutlusun… Sana gülen gözlere yabancıyken, ona bakarken gülebiliyorsan mutlusun… Tanımıyorum diye hayıflanmıyorsun; çünkü o çoktan gözlerinle göz göze gelmiştir. Sana kalan sadece eşlik etmektir o an!

Sen hep gül diyene gülümseyip, yüreğinde sessizce sen de diyebiliyorsan mutluluğu aramana gerek yok, mutlusun…

Sana yakın duygular hep tanımadığın bedenlerde saklıdır. Duyguyu tanıdığın an, bedenine aldanmıyorsan, doğrusun… Çünkü o mutluluk çat kapı gelmiştir o an!

Mutluyum… Sorgusuz sualsiz, tanımadığım bir tenin içinde gördüğüm tebessüm heyecanımı ortaya koyuyor. Engel olmuyorum bu defa… Sormuyorum, soruşturmuyorum… Yanlış da olsa bile demiyorum… Düşüncesiz bir şekilde sadece mutluyum…  Belki bugünlük belki bir anlık… Yarına ertelemeye ya da düne hediye etmeye niyetim yok… Şuan… şimdi… o anda… içim kıpırdamasa da… ellerim titremese de… ya da… ya da… boşver  hepsini… Ellerimi sadece acının titrettiğini sanarak aldandığımı, eldivensiz sokağa çıktığımda anladım. İçimin kıpırtısını birine mal ettiğimi sandığım anda yine yanıldığımı sıradan insanların coşkularına şahit olduğumda anladım… Var dediklerim aslında yokmuş… Olmasından korktuğum şeyler aslında çoktan bir bir olmuş. Ben mutsuzluğa ekmeğimi banarken, aç kaldığımı ‘sen hep gül olur mu?’ dediğinde anladım…

Sessizlikten ayrılıp, önce kendimle barıştım. Ben benimle barışınca, herkes geldi… Sonra kalabalığa alıştım… Sustuğumda neden diye sorulunca konuşmayı öğrendim… Sözlerim yanaklarıma sızınca gülmeye başladım… Gülüşüm her yüze yansıyınca, gözlerimi açtım… Sonrası yoktu… Hepsi Adı konmamış bir oyundu…

Şimdi mutluyum… Oyun değil… Hayatın içindeyken söylüyorum… Hiç bilmese de buradan söylüyorum…

Ben güldükçe sen de bana hep sor olur mu?

Sen hep gül olur mu diye…