Etiket arşivi çocuk

ACI ÇEKMEYE HAZIR MISIN?

Tenine ‘hayat devam ediyor’ yapışacak… Ne giyersen giy hiçbiri onun kadar yakışmayacak…

Devamı 0 Yorum

GÜNAHLARINDAN KORKANLAR SICAĞI SEVMEZLER

Her beden tozlu yollarda çamura bulandığını düşünür. Kimi tozdan soluksuz kaldığını sanır, kimi ise gerçekten çamura bulandığını… Çok az kişi bilir tozun yağmursuz çamurlaşmayacağını… Her şey gibi tozun da kötü olması için bir başkasının iyisine ihtiyacı var… Yağmur! Gülü hayata döndüren yağmur, tozu çamurlaştırır! Ne tuhaf değil mi? Kiminin baharları sondadır. Hüzün kokar… Mutluluğu bile […]

Devamı 1 Yorum

VİCDANIN SUSTUĞU YERDE İNSANLIK KONUŞAMAZ

Günümüzde soğuktan korunmak adına en kaliteli giysilerle sarıp sarmaladığımız bedenlerimizin aksine, iliklerine kadar buzlu, tozlu havayı içine çeken, bütün pisliğe, karanlığa şahit bırakılan çocuklar sokaklarda. Bu durumdan utanç duymak gerekirken, ‘sokağın çocukları’ gibi tanımlamalarla ‘sözde’ vicdanların görünürdeki ‘acıma’ duygularıyla sanki hak ettikleri yer sokaklarmış gibi lanse edilmektedir. Uzaktan ‘ah vah’ sözlerinin altında, iten, korkan, karanlığa […]

Devamı 0 Yorum

KARDAN UMUT

Kar yağıyor, üzerimde masmavi bir denizden kalma yosun kokuları var. Hayat ondan kalan bütün faturaları ödemek demekmiş, büyümek; ödediğin faturaların bedelini hesaplayıp, yaşının iki katını göğüslemek demekmiş. Beni görüyor musunuz? Sanırım hiç kimseye görünmüyorum, o yüzden simsiyah bütün yollar. Karın beyazlığı da beni terk etmiş oysaki beyaz masumiyet demekti, beyaz şeffaflık, beyaz mutluluk demekti. Kar […]

Devamı 2 Yorum

HOŞÇA KAL ÇOCUK!

Ruhum dağınık, toplamadım. Çarşafını örttüm geçmişin, yıldızlar içimdeki volkanların patlamadan önceki sinyallerini çağrıştırıyor. Parıl parıl parlamaktalar. Gece, güne inat tılsımını ekliyor ay’ın… Gönlümün yatağı dağınık… Uyuyanlar var, sessiz olun uyandırmayın. Öyle bir rüya gördüm ki, yalnızlık benden içeri serden dışarı çıktı. Takvimlerin insanları ağlatışları kelebekleri uyandırdı. İçimin mevsimi kıştı, ilkbahardan nem kaptım. Arabalar hızlıca geçiyorlar, […]

Devamı 0 Yorum

Hep Çocuk Kalmamalı İnsan..

Büyümeli bazen insan, hep çocuk kalmak başkalarına haksızlık gibi birşey.. Çocuk olup tolerans beklemek, hep almak hiç vermemek.. Yok yok olmaz öyle, çocuk olmak güzel şey elbette ama, çocuk kaprisi yapmak düşünmeden konuşmak yaralar karşıdakini.. Çocuk olmanın heyecanını, neşesini yansıtmak, uzun uzun kahkahalar atmak, koşulsuz sevmek, küçücük şeylerden mutlu olmak  ne güzeldir oysa.. Hayat o […]

Devamı 0 Yorum

Savaşta Yaşlananlar

İyi bak bu gözlere. Savaşın ruhsuzluğuna kenetlenen bu cismaniyete. Son sözleri boğazında düğümlenen, ölüm ile nikâhlanan bir fani gibi. Hayaller ile doğar çocuklar, büyüdükçe yaşlanır hayaller. Mantıken iki seçenek vardır. Hayaller gerçekleşir ve ya gerçekleşmez. Ancak çocukların mantığı kalplerinde filizlenir. Savaşın sessizliğinde doğup, savaşın feryadında ölen çocuklar, yarım bırakılan hayaller, umutlar vardır. Bunlar ister 8 […]

Devamı 2 Yorum

Kendini Bİ’şey Sanan Tüm Reislere!.

Sus diyorlar.Her şeye sus.Senin konuşacağın yer yok-sana bu dünya da yer yok.. Sen yolda yürürken kaldırma başını,toplum içinde açma ağzını,ahraz kesil .. Okula da gitme,okuma,cahil kal sen.! Sen güzel kıyafetler,güzel ayakkabılarda giyeme-sana layık değiller.. Sen sadece çocuk doğur-sonra sana düşman kesilsinler önemli değil. Hatta doğuramazsan hiç önemli değil.-kapıda bekleyen çok nasılsa.!! Sen yemek yap, evi […]

Devamı 7 Yorum