Etiket arşivi: göz

420301_355697671116004_45100555_n

ACI ÇEKMEYE HAZIR MISIN?

Acı çekmeye hazır mısın?

Biliyorsun ki canın çok yanacak… Başlarda güçlü olmaya çalışacaksın, dik durduğunu haykıracaksın aynalara, sana bakanlara… Sonra kahkahalar atacaksın amansızca… Herkesin tek tek gözlerinin içine bakacaksın gülerek… Ta ki dudaklardan hayret sözlerini duyana kadar… Geceleri kendinle kalmamak için misafir olacaksın hayata… Kaçacaksın kendidnen… Sesinden… Gözlerinden… Durmayacaksın, hep yorulacaksın ama hissetmeyeceksin… Güçlü olduğunu söylediklerinde duymamış gibi geçip gideceksin önlerinden… Kimse seni seninleyken göremeyecek…
Kendine söyle şimdiden… Acı giyecek, acı duyacak, acı yiyecek, acı haykıracaksın…
Sonra kendinle yüzleşeceksin… Gözlerinle… Gözyaşların sarılacak sana önce… Sımsıkı… Ellerinle dokunacaksın onlara… Hissedeceksin… Haykırışların hıçkırıklarla buluşacak… İşte o zaman kendin olacaksın… Yastığın yaşaracak kollarının arasında… Tenin titreyecek… İçini dinleyeceksin, içine girercesine…
Tepeden tırnağa acı yoklayacak seni… Alışacaksın… Her ayrılık senin ayrılığın olacak, her göz yaşı senin yanaklarından geçecek… Tek kaldığını anlayacaksın…
Sonra yağmur yağacak… Acıdan arınacaksın… Yavaş yavaş kurulanacaksın güneşle…
Durulacaksın, şen kahkahaların büyümüş olacak… Ve tabi ki sen de…
Tenine ‘hayat devam ediyor’ yapışacak… Ne giyersen giy hiçbiri onun kadar yakışmayacak…
Sen başka olacaksın. Ama sen hiç bilmeyeceksin… Sanki hep senmişçesine…
Adımların hesaplı, temkinli olacak… Kolay gülmeyecek, kolay ağlamayacaksın… Sessizliği dinleyeceksin…
Merhaba demek kolay olmayacak kendi sesine… Nefes alışların değişecek…
Bir ben seni terk ederken, bir ben girecek yüreğinden içeriye… İşte böyle! Acı acı büyümeye devam edeceksin… Kim bilir belki kendini sevmeyi böyle böyle öğrenmiş olacaksın…

ÖZLEM ERDEN

267225_187508377982781_113376045396015_494624_2125117_n

Kahraman!

Dostun saydın bazılarını

Kardeşim’sin dedin..

Hep yan yana yürüdün.

Bir gün bi döndün arkana!

Kardeşim dediğin insan,

Seni arkadan bıçaklamış bir

Kahraman”!

Kahraman dedim çünkü;

Gözüm açıkken halletti herşeyi,

Ben ise güvendim,yalnızca güvendim..

Gözüm açıktı belki ama

Hiç görmedim..

Ya da kardeş sıfatına koymaktan,

Görmezlikten geldim.

Pişman oldun mu derseniz?!.

Ben onları çok sevdim.

Kardeşim’din dedim.

Yalnızca sustum.

Ve Susmaya Devam Ediyorum…

                     Zeynep Uyar

imagesCAQCZT60

Sevdanın Sessizliği Bozan Sesi..

 

 

 

 

 

Sen..sen ,nesin ki böyle benim yaşama sevincim olabiliyorsun.Nesin sen?Söyle..

 

/..Siyahlıklar birden beyaza dönüşüyor.Bahçeler de birden güller açıyor.Gökyüzü,deniz; masmavi oluyor.Sonra ,gökyüzü ve deniz birleşiyor, o ince noktada resmin beliriveriyor inceden..Herkesin yüzü gülüyor.Sonra dökülüveriyor ağzından bir bir yüreğime düşen satırlar:

 

Sevdamın sesi sessizliği soluyor şimdilerde, Sözlerime kilit, ağzıma mühür vurdum da Yine de susturamadım “sen” diye atan kalbimi. …Kalbime ne diyeyimki Hiç böyle sevmedi, böyle yanmadı ömründe. Hergün, her saat, her dakika varlığını hatırlatırken ekmek gibi, su gibi Seni unutmasını nasıl bekleyebilirim ki. Her nefeste biraz daha acı çekerken içime Yüreğim dilinde dilsiz sözcükler biriktirdi, her nefeste haykırıyor sessiz sessiz sanki duyacakmışsın gibi. Aslında varlığının yokluğu en acı olan Yanıbaşımdayken yıldızlarla aynı mesafede olman kanatıyor içimi. Varlığının yokluğunu tüm soğukluğuyla hissederken hergün Söndüremiyorum bir türlü sol yanımdaki ateşi. Karanlıksız yapamayan geceler, suya muhtaç denizler gibi seviyorum seni. Yaşam soluyorum sayende. Gülüşüne umut dedim ben, ne anlamlar yükledim. Senden habersiz kalbine gönlümü verdim. Yüreğimin en kuytularında seni gizli bir ibadet gibi sevdim. Seni her gördüğümde, gözlerin gözlerime değdiği yerde duruyor zaman. Koca şehrin tek kalabalığı seninle ben oluyoruz. Bir saniyeyi bin yıl gibi hissetmek ne demek anlıyorum o an. Hayatımdaki mutluluk çerçevelerinin içinde hep senin resmin var. Küçük bir mutluluğuma senden milyon tane sığar. Senin olduğun her mevsimimin adı bahar. Küçük bir çocuk bir yetişkinin parmağına nasıl sarılırsa işte öyle sarıldı sevdam yüreğine. Hiçbir zaman kabuk bağlamayan, Hep kanayan yaram olacağını göze alarak sevdim İç ağrılarım ne kadar çok ise de mutluluk kelimesinin karşılığı sensin lugatımda. Zamansız şehire dönene dek susmayacak bu sessiz sevda..(YASEMİN TOYBIYIK) 

Sanki en güzel sesi işitiyorum,

Sanki en güzel soluğu hissediyorum..

Gözlerimi kapatıyorum ve seni dinliyorum.

Sözcükler yolunu şaşırmasınlar diye,

Kalbimin kavisli yollarından geçip yolu bulsunlar diye.

Tamam diyorum,gitmem bir yere.

Son olsun ağlayarak arkama baka baka gittiğim bu yollar.

Son olsun sana kızışım.

Sende gitme bir yere.

Kal yanıbaşımda.

Sonsuza dek.

Saçlarımız birlikte beyazlasın.

Elin elimde gözün gözümde..

//

Bir gün olurda gidersin demiyorum.

Çünkü böyle bir ihtimali düşünemiyorum..

Sen.Yaşama Sevincim.

Sen.Hayata Tutunuşum.

Sen.Herşeyim..

//..

..ve yolunu buluyor o sözcükler..

gözlerimi açıyorum.

Dinle diyorum.

Aç kulaklarını,

En önemlisi aç kalbini

Yalnız bana aç;

”Başkasının yazdıklarını sana söylemek ağrıma gider,

Sana sadece sen dedim ya,işte o bana yeter..”  (MAHMUT KARAAHMETOĞLU)

 

Söylerken bu kelimeleri ,sanki kalbim durdu.

Ardından gülümsemen,

Yeniden hayata tutundurdu…

                                                      

gözzlerr

Suskunluğum Değsin Gözlerine!.

 

Susuşlarım usandırsın seni..Kırmasın ağzımdan dökülüp kalbine değen sözcükler.Yalnızca bak gözlerime ve susuşumu dinle.

.Biraz daha kulak ver ki duyasın.Her zaman böyle yapmam bilirsin.Anlarsın zaten halimden.Kulakların duymaz senin.Bu durumlarda hep sağır olurlar.

Bende zaten kulağınla dinle demedim ki kalbinle hissetsen yeter.Kalbin duysa beni,kalbin cevap verse yeter.Kalbin zerrece anlasa beni yeter..

Ama sen sakın susma!Anlayamaz kalbim seni,çözemez dilini.Çok uğraşırım bilirsin yılmam.Ama yapamam..

Benim suskunluğum yetsin ikimizede.Gözlerini hiç kapatma.Derinden bak gözlerime.Derin bak ki cevap verebilsin gözlerim seninkilere..

Elin kalbinde olsun..Her susuşumda titresin ellerin.

Yeniden bak gözlerime ve dinle.Bu son susuşum olsun.Derinlere gömeyim suskunluğumu.Bana emanet bir tek gözlerin kalsın..Ellerin senin olsun.

Benden sana emanet gözlerim olsun.Artık gözlerimiz konuşsun..Gözlerime iyi bak sevgili..Çünkü sana söyleyemediklerimi söyleyecekler sana..Susuşumdan cesaret edip de diyemediklerimi diyecekler sana;

..

Gözlerime iyi bak…

Başka bir sonbahara erteledim hissedebildiklerimi..

Gözlerime iyi bak…

Sende kaldılar çünkü

Yasal her bir acının koynundan doğan varlığının günahsız bedeni

Ruhumu esir aldı benden..

Ne yakınsın gelecegime, ne de tanık geçmişime..

Çünkü

Solugunu bile işitmemişken sagır oldum çığlıklarınla..

Kuşkunun korkusu sardı dört bir yanımı.

Karsımdaki sen ben misin yoksa?!

Hissettiklerinin tanıklıkla ilgisi yok…

Zaten hatırlasam bakışını

Bu kadar dikkatine bakıp da… anlayıp da…

Yine de sormazdım

Hangi renk bakıyorsun dünyaya ?…

Gözlerime iyi bak…

Emanet kaldılar benden sana…

Zira verebileceğim başka hiç birşeyim yok..

Git.. sadece git…

Göz çukurumu bir bosluğa mahkum edip

Çantanda yer varsa pişmanlıklarından

Gözlerimi de al ve git…

Onlar baksın sana

Baksın…

Yanında….Yanında elini tutan kim varsa

Ona da…

Yok!

Ben boyun eğemem bu bitişe…

Sensiz körüm…

Bakamayacak kadar kendime..

Gözlerime iyi bak..Üzerinde olacaklar çünkü…

 

 

Şiir:Kahraman Tazeoğlu

76570_476833849456_197177969456_5618539_7668562_n

..ve Göz Yumduk!.

Söylenmeyen sözler vardır hani ya da söylenemiyorlardır.Bir an cesaret edip karar verirsin..Ama boğazın düğümlenir,ellerin ayakların birbirine dolanır,hızlı kalp atışlarını duyar yalnızca sağır kulakların,korku yüreğine birden oturuverir.O kararlı halinden eser kalmaz,beynindeki tüm evetleri uçsuz bir uçuruma sürüklersin o an..Git gel akıllı gibi olmaya başlarsın,yine karar verirsin.Birden ölü hücrelerin canlanışı gibi dökülmeye başlar sözcükler..Önceden ezberlediğin gibi ‘hadi yapabilirsin’..Ezberinde , ezberlediğin sözcükler cephe alırlar sana.Sonunu söylersin , ortasını söylersin,Ama hep başı eksik kalır.Zaten hikayenin başıda hep böyle başlamaz mı?.Başında eksik yaptık bir şeyleri, eksik olan bir şeyler vardı.”Göz Yumduk!”…Tüm olumsuzluklara gözümüzü kapatarak cevap verdik,ağzımızı açarak değil.Göz yummak yerine ağzımızı açmayı becerebilseydik söylenemeyen sözler hiç olmazdı bir ‘hiç’ olurdu.1-0 yenik başladık biz.Ve şans vererek, affederek, onlara 1 sayı daha kazandırdık.Fazlasıyla mağlubiyet aldık.Dahasında yara aldık..Yani 0 ları hep sola yazdık. 

000…-100…Onlarsa hep sağa..