Kiti’ye


Kiti’ye:

    -Levin: Sevgili Kiti!
Ben ki, yıllardan söz kesmiş saçlarım, aynalardan alel acele kaçan yüzüm,
acemice saklanmış sevinç gözlerim.
Ben, bir ihtiyar sana koşan.
-Sen;  gençlik aynası, tutundum isminle dört bir harfinden sana.
Ben: Levin, belki sensiz, belki sevimsiz, yalnız, uzak ve koşusu bitmeyen dört bir harfine……

Seviyordum sizi; bu kadar, hepi topu bu kadar demeli “de”.
Dile dolanan nedir?
Kalbe çalınan nedir?
Yüze sürülen nedir?
Gülüşlerde koklanan nedir?
Ellerde yığılan nedir?
Parmak uçlarında üşüyen nedir?
Kiti; herşeye rağmen sensizlik…. Bitmesin..


Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email

Henüz yorum yok

Bir yorum yaz