Lanetli Eylül (Veysel Avşar Anısına)

Lanetli bir Eylül sabahı ölüm haberini aldığım Veysel Avşar anısına…

 

Lanetli bir ay Eylül.. Hazan mevsimi tamda sapına kadar hemde.Yaz aşklarımız olurdu eylül ayında ayrılırdık acı acı. Onu unutamayacağımızı sanardık, oysa ne aşklar unuttuk ondan sonra…Güzel bir gülümseme kaldı yanaklarımızda. Ama Eylül ayı hep içimizi acıttı.

Ve yine bir ayrılık yine Eylül ayı…

Veysel Avşar beyefendi ayrıldı aramızdan, o efendi adam yazılarımıza yaptığı en alalede bir yorumda  bile makaleler döktürdü dillerimize. Çok şey öğrendik ondan, benim şiirlerimi pek beğenmezdi.

Bir söyleşi esnasında tanıma fırsatı buldum onu ilk kez. Hayat hikayesini merak etmemiştim doğrusu, ama öyle sorular geliyordu ki ister istemez girmişti geçmişine.. o anlatıyordu ben ilgi ile takip ediyordum. Söyleşi bittiğinde bu beyefendinin 25 yıl kitap okumadığını öğrendim. 25 yıl koca 25 yıl kitaplardan nefret ederek geçen zaman… Bomboş gibi geldi ilk başlarda nasıl bir insan 25 sene kitap okumadan ömür geçirebilir.

Sonrada öğrendim İşçi partili bir genç  memur iken 80 darbesi sonunda hapse atılan binlerce masum gençten birisi idi Veysel Avşar. Sıkıyönetim tarafından kitapları elinden alınmış belkide yakılmıştı. Zoruna gitmişti bu yürekli adamın, ve pes etmişti. Okumamıştı yıllarca.. Özgürlüğüne kavuştuktan sonra ilk ve son kitabı olan “Lâl “ romanını yazdı. Bir diğer romanını okumak nasib olmadı bize..

Bu yürekli adamı çok fazla tanıyamamak üzüyor en çok beni. Günlerdir cümlelerimi toparlıyamıyorum, düz yazı yazacak kabiliyetimde pek yok ama onun anısına aynı platformda yazarlık yaptığım için bu yazıyı yazmayı borç bildim. Onu çok özleyeceğiz. Elmalı Pasta ‘sı’ ının tadı damağımda hala.

Yazıyı bitirirken bir kaç noktaya küfretmeden geçemeyeceğim.

Veysel abi gibi nice değerleri sırf okuyorlar,sırf düşünüyorlar,sırf sisteme baş kaldırıyorlar diye yıllarca hapishanelere kapatan bu devletimiz, hani birileri ölmeden kendisi sonsuza dek yaşayamayacak olan devletimiz… Sana bir kere daha ana avrat küfrediyorum.

………………

Ey devlet cehennemin en dibinde yer ayırmıştır mutlaka Tanrı sana.. Bu gençlerin hayatlarını karartan zihniyet..

Elbet boğulacaksınız….

 

Unutmamalı ölüm yeniden bir doğuştur.

Seni unutmayacağım Veysel Abi..

 

 

 

 

Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email

Tags:

9 Cevap e “Lanetli Eylül (Veysel Avşar Anısına)” Subscribe

  1. melike beyza 10 Eylül 2011 de 09:58 #

    gerçekten çok ama çok teşekkür ederim güzel insan sana..ne mutluki bana ben onu tanıma şansı bulmuştum..hala inatçıydı ve inandığı her şeyin arkasındaydı sonuna kadar ..bende çok ÖZEL dir yeri..bana yurdışına çıkmayı hırsınıda o vermişti..UNUTULACAK BİR İNSAN DEĞİLDİ..

  2. Sihirli Kalem 10 Eylül 2011 de 10:25 #

    Hepimiz için değeri yüksek bir abiydi o .. Unutmak ne mümkün ki ama maalesef bir gazate köşesinde bile haberi çıkmadı.

  3. melike beyza 10 Eylül 2011 de 10:38 #

    çok acı gelen bir şey varki…bazen her şey yarım kalıyor..şu an önümde msn de ki açık kalan adresi..ve facebook taki sayfası ondan başka kimse bilmiyordu şifresini..ve böyle bir süra daha açık kalacak ve onun için yazılanları o bilmeyecek..yarım kalan kitabı..en çokta ona yoğunlaşmıştı son zamanlarda..ben doktorum löümün gerçekliğine en çokta benim inanmam gerekiyor fakat yürek bu kadar kati düşünemiyor ..tebessüöün yakıştığı insan umarım bizi hissediyordur…basın her zaman magazinseldir..tebessümle kalın SİHİRLİ KALEM…TEŞEKKÜRLER

    • Sihirli Kalem 10 Eylül 2011 de 12:19 #

      “Ölüm yokuluş değil yeni bir varoluştur ”
      Sevgiyle kalın!

  4. Eylül 15 Eylül 2011 de 20:53 #

    Selam Melike ve Sihirli kalem..Ben Eylül, Veysel Avsar’in kiziyim..Onun hakkinda paylastiklariniz icin ben ozel bir tesekkur iletmek istedim. Onu hayatinin bircok doneminde cocugu olarak tanidigim icin, sunda eminim: Babamin bu son yillari, yani roman yazmaya basladigi zamandan itibaren, onun en guzel yillariydi. Cok ozel ve aslinda hep icinde olmasi gerektigi bir dunyaya adimlar atmisti. Onun bu yeni hayatinin heyecani cok buyuktu hem onun icin, hem de yakinlari icin..Paylastiklariniz icin tekrar cok tesekkurler. Onunla gurur duymamak imkansiz..

    • Sihirli Kalem 16 Eylül 2011 de 06:50 #

      Veysel bey tüm zerafetini sizlere aktarmış ne güzel. Unutmadan umarım Babanınızın yarım bıraktığı romanını siz tamamlarsınız.

  5. Eylül 20 Eylül 2011 de 21:38 #

    Sevgili Sihirli Kalem, babamin ikinci kitabini mutlaka sonuclandiracagim. Su anda okuyorum. Fakat cok yavas yavas..Bitmesini istemiyorum. Sanirim sadece sonunu bitirmemis. Guzel bir problem birakti geriye yani..aslinda biraktigi bir yerde benim icin iyi oldu. Bir sekilde onun icin birseyler yapabilecegim hissindeyim. En iyi sekilde sonuclandirmaya calisacagim o kitabi..bir sekilde..

  6. Sihirli Kalem 21 Eylül 2011 de 08:51 #

    Yardım isterseniz her zman buralardayız, lütfen! Kolay gelsin.

  7. İNCİ DEMİREL 16 Ekim 2011 de 19:21 #

    sevgili veyselin aramızdan ayrıldığını ne yazıkki daha yeni öğrendim ve halaa inanamıyorum çok kederliyim.iyiki onu tanımışım iyiki onunla uzaktanda olsak birçok şeyler paylaşmışız.yazdıklarıını bana yolllar fikirlerimi sorardı hep..kendimi öksüz kalmış gibi hissediyorum …çok üzügünüm çokkk.

Bir yorum yaz