ÖZGÜR RUH

Bir yolun ortasında,yalnız,ümitsiz,çaresiz,kaygı dolu beklemekteydi.Ne ıssız bir yoldu bu  yol,orman yoluydu sanırım.Kim,ne zaman onu bu yolun ortasında bırakmıştı? Ruhu, korkuyla dolmuştu.Gözleri şaşkın şaşkın bakıyordu.Sanki,yeni dünyaya gelmiş bir bebeğin,etrafını anlamaya çalışır bakışları vardı,yorgun,bitkin,şişmiş gözlerinde.Ruhu bilinmezliğin verdiği kasvetli bir ruhla bir bütün olmuştu sanki.Bedeni kaybolmuşluğun verdiği sinirle,ruhundaki asiliği ortaya çıkarmıştı.Bir insanoğlu görse etrafında,dövmeye niyet etmişti onu.Etrafını incelemeye başladı hiç kıpırdamadan.Uçan kuşlardan,taşlardan,kayalıklardan,yerde minik minik gezen karıncalardan başka hiçbir canlılık belirtisi yoktu.Yoksa ölmüş müydü?Haberi mi yoktu? “Daha çok erken,daha gencim,yaşanmamışlıklarım,isteklerim var.Neden ben?” diye düşündü.Bir yandan da kendini sakinleştiriyor,polyannacılık oynuyor,pembe renkli düşüncelere dalıyor,beynini o düşüncelere şartlıyor,iç sesine adeta sağır oluyordu.Ama içi çok sıkılmıştı.Gözlerini yukarıya dikti.Aman Allahım!Bu ne güzellik,bu ne güzel parlaklık.Ömründe ilk defa güneşin böyle güzel olduğunu iliklerine kadar hissetmişti.

“Ne aptalmışım,bu zamana kadar boşuna yaşamışım.”diye düşündü.Gözleri kamaşmıştı adeta.Arkasını döndü,bir anda,ne karanlık ne bilinmez bir yol diye düşündü.Ardına bakmadan koştu,koştu,koştu.Karşısına bir kapı daha çıktı.Göz alıcı parlaklıkta,bembeyazdı.Evet.cennetti burası.Yavaşça kapıya yaklaştı.Şeffaf bir kapıydı.Bir ruh gibi içinden geçti.Göğe yükselen bir merdiven,bir de yer in dibine inen bir merdiven gördü.Önce göğe yükselen merdivenden basamakları koşarak çıktı adeta.Ama göğe çıkamadı,başladığı yere tekrar geldi. “Bir de aşağı ineyim,ne olacak ki?”dedi.Hızlıca, basamakları indi.Yerin dibine gitmiyordu,yine başladığı yerdeydi.

O anda,koşturmanın anlamsız olduğunu anladı.Her şey onun içindeydi ona dönüyordu.Sessizce,bembeyaz düz yolda ilerledi,hiçbir şey düşünmeden,planlamadan,gözlerini kapattı,kendini sonsuzluğa bıraktı.O anda,bir kuş gibi kanatlanıp,özgürce uçtuğunu anladı,hissetti ama yine de gözlerini açmadı,ruhunu tam teslimiyetle,özgür bırakmıştı.

 

Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>