ŞAİRE MEKTUP 1

“Unutmak mı? Delisin… ” Özdemir Asaf

Sevgili Özdemir ASAF,

unutmak delilik değildir; önce bu konuda bir anlaşalım.
unutmasak nasıl yaşardık diyor ya Nietzsche, işte çok haklı burada.
zaman herşeyin ilacı da sanırım anonim oldu artık.
velhâsıl-ı kelam, sen de unutmadan ölmeseydin iyi olurdu.
şimdi oradan bana unutsaydım sen mi yazacaktın bunları diyorsundur muhtemelen; ama ben nereden bileyim senin de benim gibi her yıl yavaş yavaş içinde bir mum sönmediğini?
bir insan sevdiğini kaybedince 40 mum yanarmış içinde ve her yıl biri sönermiş zaman içinde…
bence sen de unutmuşsundur özdemir asaf.
ağır ağır da olsa unutmuşsundur sevdiğini ve bir zaman gelmiş 40 mumun 10 tanesi bile sönmeden henüz, acın hafiflemiştir bu mısraları dizerken.

fakat delilik unuturken başlamıştır senin de içinde.

Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem… derken, bir başka sevginin içinde buluvermişsindir kendini…

Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email

Tags:

Henüz yorum yok

Bir yorum yaz