Şehvet ve Ümitsizlik

işte
sonunda bir kadını arzularken
ona aşık oluyorum
şehvetin etkisi kalbimde sevgiye dönüşüyor
imkansızlıkların etrafında dolaşan
ayrı dünyalar
ve ayrı insanlar
iki kalp arasındaki
sırat köprüsünden aşağıya düşmeden
geçmeye çalışıyor…
kıldan ince kılıçtan keskin gözlerin
şehvet ırmaklarımı kurutuyor
ellerin kalbimi boğuyor
ve kokun hayal dünyamın penceresini
karanlığın kollarına bırakıyor…
karanlıkların içinden
bir ışık parıltısı
seni ansızın zihnime yerleştiriyor
ve bir anda kalbim duruyor…

seni sevmek
ölümü bekler gibi beklenebilse
ve bir ümit olsa keşke.

Tuna Başar

/ 05.12.05 Afyonkarahisar/

Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email

Bir cevap e “Şehvet ve Ümitsizlik” Subscribe

  1. yasemin 12 Ağustos 2017 de 15:53 #

    Oldukça güzel doğal ve özgün bir şiir olmuş ellerinize sağlık.

yasemin için bir yorum yaz