Seviyorumlarda Tüketilen Sevgiler

Öznesi gizli, eylemden oluşan tek bir cümledir “Seviyorum.”Kimi zaman dostlukla kimi zaman da aşkla çarpan kalpleri, birbirine sıkı sıkıya bağlar.

Günümüzde artık bu cümleyi kurmak çok kolay. Bir insan bir insanı çabucak seviyor  kolay elde ettiği sevgiyi de çabucak harcayabiliyor.

Sevgiyi,insanoğlu yanlış yerlerde arıyor,yanlış yerlerde bulduğunu zannediyor,yanlış kişilerde yanlış şekillerde harcıyor.Birbirlerini sevdiklerini söyleyen kişiler sanki aralarında sözlü antlaşma yapmış gibi,çıkarlarına ters düştükleri anda antlaşmalarını fesh ediyor ve her şey bitiyor.Karşısındakinin hep kendini anlaması bekleniliyor anlamak için çaba sarf edilmiyor.Sevgi artık masum kalplerde,saf ruhlarda aranmıyor,sevgi maddede,madde içinde para da ve parayla elde edilebileceklerde aranıyor.

Sevgiyi, maneviyattan çıkarıp denklemlere dönüştürüyor acımasız insanoğlu. Kalplerde yaşamaktansa aşkı, sevgiyi beyinlerde yaşamayı tercih ediyor. Denklemlerde, bilinmeyenlere istediği değerleri veriyor, matematiksel hesaplar yapıyor,topluyor,çıkarıyor,çarpıyor,bölüyor.

Kendisi için seviyor karşısındakini bu nedenle de her haliyle onu kabul etmiyor, edemiyor. Sevdiğini zannettiği kişiye karşı duyduğu hissi bedenden ruha taşıyamıyor.Aslında şöyle bir düşünürsek bu insanların birbirlerine duyduğu hisse,sevgi demek ,gerçek sevgiyi yaşayanlara ne büyük hakaret değil mi?Ama içinde bulunduğumuz şu dünyada sevginin ne hallere düştüğünü anlatabilmem için bu güzel kelimeyi,bu his içinde kullanmak zorundayım.

Unutmadan söylüyüm bir de alternatifler dünyasında yaşayan sevgiler var.Sevdiği olduğu halde insanlar, sevebilme potansiyeli olabilecek insanları hayatında koleksiyon gibi biriktirme yapıyor.Bir bakmışsın ki,göz açıp kapatıncaya kadar hayatından o gitmiş bu gelmiş.

İnsanoğlu sevmeye değil sevilmeye aç kalmış aslında.Herkes kendini sevsin,kendini beğensin,kendi için mücadele etsin peşinde.Sevilsin de sevenler ne halde olursa olsun umrunda değil.Sevilmediğini hissettiği anda da geriye dönüş,eskileri arayış içerisine girme eyleminde.

Artık  sevgiyi kimle yaşadığının önemi kalmamış, sevgi her yerde,herkesin kalbinde yaşanır olmuş.Kişi,karşısındaki için mücade etme gereği duymuyor bu nedenle. Alternatifi çok.O olmazsa bu olur,bu da olmazsa şu olur.İnsanlar sevgi de kararsız seveni harcamakta vicdansız.İnsanların kalbi,gözü kör.Hep kendini sevmeyenlerin peşinde.Kendine değer verene,karşılık beklemeden sevene,saf kalbini açana karşı kayıtsız,duyarsız.Nasıl olsa herkes şımartmış ,herkes seviyorum demiş niye bir kişiye gönül bağlasın ki?Ama bilmez ki,o seni seviyorum diyenlerin onu niye sevdiğini.Temiz kalbi için mi yoksa eşsiz ruh güzelliği için mi? Ne için?

İşte böyle böyle tükenmek, bitmek üzere sevgi kavramı ne yazık ki. Sevgisizler için bunun bir önemi yok, ama sevgiyi para da, geçici güzelliklerde, bedenlerde,karşılıklı çıkarlarda aramayanlar için öyle değil.

Bu insanlardan istediğimiz tek şey kalpten inanmadığınızı dillerinizden dökmeyin.Sevmiyorsanız sevmiyorum deyin.Çünkü sevmiyorum diyenler değil  en çok seviyorum diyenler acıtır insanın canını.

 

Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email

Henüz yorum yok

Bir yorum yaz