sevmek-yalnizlik

Tek Başına Sevmek Ayrılık Demektir!

Bugüne kadar neyi dilediysem öyle yaşadım… Yaşarken yaşadıklarımdan anlayamadığım oldu elbet … Yaşamadım diye varsaydıklarımda oldu; ancak neyi nasıl dilediysem bugün oradayım işte…

Sevmekle başladı her şey… En çok içten sevmeyi diledim, hep diledim, çok istedim delice sevmeyi… Seni bu yüzden deliler gibi sevdim… Sevmenin neyi beraberinde getireceğini bilmeden diledim ve öyle sevdim… Zamanla seni getirdi… Anlamadım ne olduğunu ama sevmekten de alıkoymadım kendimi…

Karnıma kramplar girmeye başlamıştı… Elim olur olmadık uyuşuyordu… Bazen nereye koyacağımdan da bihaberdim. Gözlerime yabancı gelenler oluyordu elbet ama en çok da tanıdıklarımı tanımadığımı anlamayaydı tuhaflığım… Hani bilindikti o gözler, neden birden çekip çekip gittiler? Soruların da tanığıydım artık ama cevap’tan bihaberdim yine o zamanlar… Sevmek girmişti tenimden içeri… Sinek ısırığı gibiydi, kaşıdıkça kanıyor, kanadıkça kaşıyordum, içim bir hoş oluyordu… İşte sevmekle ben böyle tanıştım… Sevmek seninle öyle tanıştırdı beni… Kendi kenara çekilince kanadığım yerlerde hep böyle yarım yarım izler oldu. Dokunsam biliyorum yine kanayacaktı ya bıraktım kabuklarıyla başbaşa… Böyle gerçek oldu dileğim…

Sevilmek gelmedi aklıma dilemedim… Belki de bundan sence sevilmedim… Sadece sevmek dedim sevdim, sevilmeyi düşlemek aklıma gelseydi sevgili sevilir miydim deli gibi? İşte bu da yine sorularımdandı gizli saklı içimdeki yırtık mendilimle üstünü örtüklerim arasından…

Dedim ya neyi nasıl dilediysem hep onu yaşadım… Sadece zamanlarıma varamadım, zamansız oldu çoğu yaşadıklarım ya da yaşamayı unuttuklarım… Ama hepsi olması gerektiği gibiydi… Olmaz dediklerim, düşlemeyi bıraktıklarım ummadığım anda bir bir önümdeydiler… Onlara kapılınca, hayretleri ardında kaldı kaybettiklerim.

Hissettiklerim hissedemediklerimle karşılaşınca bazen dokunuyordu içime zamansız yaşlarım, ağır aksak yorgunluklarım…

Dedim ya beraberinde neyi getireceğini bilmeden delice sevmeyi diledim. Delice dedim ya sevgim içimde delirdi, ayrılık önlüğünü eliyle giydirdi… Deliler de ağlar ya delidir diye gözyaşlarını silen olmaz… Ağlamıyordur o der geçerler… Yüreğim sızladı ya deli dedin, gülüp geçtin! Sevmeyi bırak, kendindin onu bile tanımadın, yabancı kaldın bedenime…

Sonra sonra ayrılığın aslında sevdiğinin tarafından sevilmemen olduğunu öğrendim. Gitmesi değilmiş ayrılık, seni sevmemesiymiş ayrılık!!! Sevilmediğimde anladım!

Gitmeler bitmek demek değilmiş, gitmeler gelmelerin gölgesiymiş, adımların seyrindeyken anladım gitme dememem gerektiğini… Gitme derken gel demeyi dilemeyi unuttum… Gittin! Sadece gittin!

Dedim ya neyi nasıl dilediysem şimdi o yerlerdeyim… Sinek ısırığıyla kanlanmış bir yüreğin tıkandığı yerdeyim… Zamanlamamla zamanlarımızın uymadığı oldu elbet lakin ne dilediysem oldu… Şimdi bakıyorum da ben aslında Dilemeyi akıl edemediklerimde kalmışım, bana el olmuş, sana kan’mışım…

Sevmeyi dilerken sevilmeyi de ardına koymayı unutmayın… Yoksa tek başına  sevmek beraberinde ayrılık demektir!

Bunu paylaş

  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Email

Tek Başına Sevmek Ayrılık Demektir!” üzerine 2 düşünce

  1. Muammer Çimen

    Çok güzel bir yazı , uzun olması gözümü korkuttu başlarda ama harika bağladın sonunu tebrik ederim tekrar, yeni yazılarını uzak ara tutma .. Hoş geldin Kalemimden-e ;)

    Yanıtla

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>